Afront

Afront – definicja i znaczenie słowa

Słowo afront według słownika języka polskiego przyjmuje następujące znaczenie:

1. Zniewaga, obraza, dotkliwe potraktowanie kogoś – zachowanie, wypowiedź lub sytuacja odbierana jako uraza godząca w czyjąś godność, honor albo uczucia.

Odmiana słowa afront przez przypadki

Słowo afront odmienia się przez przypadki. Poniższa tabela pokazuje poprawną odmianę tego rzeczownika w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Forma mnoga jest rzadka w użyciu, ale poprawna gramatycznie.

Przykłady zastosowania słowa afront – korpus języka polskiego

Słowo afront pojawia się najczęściej w kontekstach związanych z obrazą, afrontem towarzyskim, politycznym lub osobistym. Oznacza sytuację, w której ktoś czuje się urażony albo celowo potraktowany lekceważąco. Poniżej przedstawiamy 3 cytaty z korpusu języka polskiego, które pokazują typowe użycie tego słowa w autentycznych tekstach:

• „Upadek Karola uznała za osobisty afront ze strony losu.”
• „i znowu zaczął mi wywijać pięścią pod nosem. Był to, oczywiście, afront skierowany nie tylko do mnie, ale do całej polskiej partii.”
• „Piłsudski wyrządził Grandiemu afront , wyjeżdżając do Druskienik, mimo że program przewidywał przyjęcie”

Kwalifikacja tematyczna słowa afront

Kwalifikacja tematyczna to przypisanie wyrazu do określonej dziedziny znaczeniowej, czyli wskazanie, w jakim obszarze tematycznym najczęściej funkcjonuje i jakie pojęcia mu towarzyszą.

W przypadku słowa afront, najbardziej naturalna kwalifikacja tematyczna to:

HUMANISTYKA
↓
JĘZYKOZNAWSTWO
↓
SŁOWNICTWO ODCZUWALNE EMOCJONALNIE / RELACJE SPOŁECZNE

Słowo to należy do rejestru ogólnego, ale wyraźnie wiąże się z relacjami międzyludzkimi, honorem, obrazą i zachowaniem odbieranym jako upokarzające. Z tego powodu najlepiej klasyfikuje się je jako wyraz z pola emocji, konfliktu i etykiety społecznej.

Etymologia słowa afront

Słowo afront pochodzi z języków zachodnioeuropejskich i zostało zapożyczone do polszczyzny w znaczeniu „obraza, zniewaga”. Wyraz ten jest historycznie związany z francuskim affront, oznaczającym „zniewagę, afront”, a dalej z łacińskim źródłosłowem odnoszącym się do „uderzenia w twarz” i przenośnie do publicznego poniżenia.

• fr. affront → „zniewaga, obraza”
• łac. źródło znaczeniowe związane z „frontem”, „czołem” → przen. „publiczne upokorzenie”