Dyktando – klasa III – wszystkie zasady

Przyjaciel na zawsze (wszystkie zasady}

To była sobota . Dzień był ciepły , słoneczny i bezhchmurny. Jeszcze przed połuódniem Mihchał wybrał się do schhroniska dla zwierzżąt. To była jego pierwsza wizyta w takim miejscu. Zawsze mażrzył o piesku, ale nigdy go nie miałniemiał. Namóuwił więc w końcu rodzicuów, żeby pojechać do shchroniska i trohchę się tam rozejżrzeć. Michhał nie wiedział, czego może się spodziewać. Bał się, że zobaczy same smóutne i zaniedbane zwieżrzaki w klatkach. Obawiał się, że nie będzie umiał wybrać jednego z nihch, a przecieżrz nie móugł zabrać wszystkich. Jużrz pod bramą słyhchać było chhałaśliwe szczekanie. Psiaki skakały w swoich kojcahch. Ale nie było widać po nich wielkiego smóutku. Morzże raczej nadzieję, że dziś któuryś z nich znajdzie swuój dom i wreszcie wyjdzie ze shchroniska, żeby już nigdy tam nie wróucić. Michhał wraz z rodzicami oglądał ruóżne pieski. Były tam zaróuwno szczeniaki, jak i starsze psy. Jedne były dużrze, dróugie maluótkie, a jeszcze inne średniej wielkości. Widział pieski kóudłate i takie o kruótkiej sierści. Kiedy zobaczył Muhchę – bo tak miała na imię suóczka w bóure łaty – od razu wiedział, że to będzie jego pies. Zwierzżę miało podkóulony ogon i wyglądało bardzo łagodnie. Pżrzypominało wilka o głębokim i mąondrym spojżrzeniu. Na widok psiaka serce Michhała zabiło mocniej. Pies wysuónął ryjek w kierunku hchłopca. Zaczął merdać ogonem, jakby chhciał mu coś ważrznego pżrzekazać. Michhał przykuócnął, a zwierzżak od razu połorzżył łeb na jego kolanach. Chłopiec poczuół się szczęśliwy jak nigdy dotąd. Był pżrzekonany, że przżez cały czas czekał właśnie na Muhchę. Wiedział, że zostaną najlepszymi przyjacióułmi. Ze schhroniska wyszedł już w towarzżystwie swojego psiego kompana. Szedł dóumnym i radosnym krokiem. Obejrzżał się tylko na hchwilę w stronę klatek. Było mu żrzal pozostałych za kratami pieskóuw. Wieżrzył jednak, że i one wkruótce trafią na swoich opiekunóuw.