Dyktando – klasa III – wszystkie zasady

Przyjaciel na zawsze (wszystkie zasady}

To była sobota . Dzień był ciepły, słoneczny i bezhchmurny. Jeszcze przed połóudniem Mihchał wybrał się do shchroniska dla zwierzżąt. To była jego pierwsza wizyta w takim miejscu. Zawsze mażrzył o piesku, ale nigdy go niemiałnie miał. Namóuwił więc w końcu rodzicóuw, żeby pojechać do schhroniska i trochhę się tam rozejrzżeć. Michhał nie wiedział, czego może się spodziewać. Bał się, że zobaczy same smuótne i zaniedbane zwieżrzaki w klatkach. Obawiał się, że nie będzie umiał wybrać jednego z nihch, a przecieżrz nie móugł zabrać wszystkich. Jurzż pod bramą słyhchać było hchałaśliwe szczekanie. Psiaki skakały w swoich kojcachh. Ale nie było widać po nich wielkiego smuótku. Możrze raczej nadzieję, że dziś ktuóryś z nich znajdzie swuój dom i wreszcie wyjdzie ze shchroniska, żeby już nigdy tam nie wróucić. Mihchał wraz z rodzicami oglądał róużne pieski. Były tam zaróuwno szczeniaki, jak i starsze psy. Jedne były dużrze, druógie malóutkie, a jeszcze inne średniej wielkości. Widział pieski kóudłate i takie o kruótkiej sierści. Kiedy zobaczył Muhchę – bo tak miała na imię suóczka w buóre łaty – od razu wiedział, że to będzie jego pies. Zwieżrzę miało podkóulony ogon i wyglądało bardzo łagodnie. Przżypominało wilka o głębokim i mąondrym spojżrzeniu. Na widok psiaka serce Mihchała zabiło mocniej. Pies wysuónął ryjek w kierunku hchłopca. Zaczął merdać ogonem, jakby chhciał mu coś ważrznego przżekazać. Michhał przykuócnął, a zwieżrzak od razu położrzył łeb na jego kolanach. Chłopiec poczóuł się szczęśliwy jak nigdy dotąd. Był przżekonany, że pżrzez cały czas czekał właśnie na Muchhę. Wiedział, że zostaną najlepszymi przyjacióułmi. Ze shchroniska wyszedł już w toważrzystwie swojego psiego kompana. Szedł duómnym i radosnym krokiem. Obejrzżał się tylko na chhwilę w stronę klatek. Było mu rzżal pozostałych za kratami pieskuów. Wierzżył jednak, że i one wkróutce trafią na swoich opiekunuów.