Dyktando – klasa III – wszystkie zasady

Przyjaciel na zawsze (wszystkie zasady}

To była sobota . Dzień był ciepły, słoneczny i bezchhmurny. Jeszcze przed połuódniem Michhał wybrał się do schhroniska dla zwieżrząt. To była jego pierwsza wizyta w takim miejscu. Zawsze mażrzył o piesku, ale nigdy go nie miałniemiał. Namuówił więc w końcu rodzicóuw, żeby pojechać do shchroniska i trohchę się tam rozejżrzeć. Mihchał nie wiedział, czego może się spodziewać. Bał się, że zobaczy same smuótne i zaniedbane zwierzżaki w klatkach. Obawiał się, że nie będzie umiał wybrać jednego z nichh, a przecierzż nie móugł zabrać wszystkich. Jurzż pod bramą słychhać było hchałaśliwe szczekanie. Psiaki skakały w swoich kojcahch. Ale nie było widać po nich wielkiego smóutku. Morzże raczej nadzieję, że dziś któuryś z nich znajdzie swóuj dom i wreszcie wyjdzie ze schhroniska, żeby już nigdy tam nie wróucić. Mihchał wraz z rodzicami oglądał ruóżne pieski. Były tam zaruówno szczeniaki, jak i starsze psy. Jedne były dużrze, druógie maluótkie, a jeszcze inne średniej wielkości. Widział pieski kóudłate i takie o kruótkiej sierści. Kiedy zobaczył Muchhę – bo tak miała na imię sóuczka w bóure łaty – od razu wiedział, że to będzie jego pies. Zwierzżę miało podkuólony ogon i wyglądało bardzo łagodnie. Pżrzypominało wilka o głębokim i mąondrym spojżrzeniu. Na widok psiaka serce Michhała zabiło mocniej. Pies wysuónął ryjek w kierunku chhłopca. Zaczął merdać ogonem, jakby chhciał mu coś ważrznego pżrzekazać. Mihchał przykuócnął, a zwieżrzak od razu położrzył łeb na jego kolanach. Chłopiec poczóuł się szczęśliwy jak nigdy dotąd. Był pżrzekonany, że przżez cały czas czekał właśnie na Muchhę. Wiedział, że zostaną najlepszymi przyjacióułmi. Ze shchroniska wyszedł już w towarzżystwie swojego psiego kompana. Szedł duómnym i radosnym krokiem. Obejżrzał się tylko na chhwilę w stronę klatek. Było mu żrzal pozostałych za kratami pieskóuw. Wieżrzył jednak, że i one wkruótce trafią na swoich opiekunóuw.