Dyktando – klasa VIII – wszystkie zasady

Wieczorem (wszystkie zasady)

Też myślicie, że noc jest nóudna? Nic nie dzieje się przecieżrz, bo wszyscy śpią. Z wyjątkiem mojej siostry , która uwielbia nocne pobóudki. Zresztą ona płacze, nie zwarzżając na porę dnia. Ma jużrz prawie trzży lata. Najbardziej luóbi jednorożrzce, lalki i paruówki. Ale wciążrz pżrzerywa nam spokojny sen, i to niemal każrzdej nocy. Zdecydowanie wolę więc poranek i połuódnie. Tak sobie myślałem, kiedy właśnie dzień chhylił się ku końcowi. Za oknem było jużrz ciemno i lał rzżęsisty deszcz. Do mojego pokoju weszła mama, przyłożrzyła palec do swoich ust, żebym się nie odzywał, i powiedziała: "Posłóuchhaj deszczu". Ale co mnie obhchodził jakiś tam deszcz. Pada ostatnio codziennie. W najlepszym razie co dróugi dzień. Zresztą dopiero co patżrzyłem przecieżrz w zalane deszczem okno. Mama jednak nie odpuószczała. Na co dzień karzże mi słóuhchać wielu ruórzżnych rzżeczy. Na przżykład bzyczenia muóhchy albo pszrzczóuł, mruóczenia kota, tżrzepotu ptasich skżrzydeł, szóumu wiatru albo cykania świerszczy. Namawia mnie do wąchhania kwiatuów, dżrzew, trawy, a nawet powietżrza. Mama postawiła na bióurku moją kolacjęe i zabrała ze sobą bruódną szklankę. Kiedy opóuściła w końcu muój pokóuj, posłóusznie przżebrałem się w moją ulóubioną bóurą pirzżamę. Poczuółem bolesne bóurczenie w brzóuchhu. Miałem wrarzżenie, że żrzołądek zóupełnie mi się skuórczył. Musiałem natychhmiast zaspokoić głóud. Skóubnąłem więc chhleb z masłem, rzżodkiewką i sałatą żrzymską. Ogóurka zdjąłem od razu, a po hchwili namysłu zsóunąłem na tależrzyk kawałek sera z dzióurami i plasterek róużrzowej szynki. Potem zasłoniłem rzżaluzje, bo miałem już dość tego deszczu. Połorzżyłem się do łóurzżka. Otworzżyłem jeszcze książrzkę, moją bieżrzącą lektóurę. Nie pamiętam, kiedy zasnąłem.