Dyktando – klasa VIII – wszystkie zasady

Wieczorem (wszystkie zasady)

Też myślicie , że noc jest nóudna? Nic nie dzieje się przecieżrz, bo wszyscy śpią. Z wyjątkiem mojej siostry , która uwielbia nocne pobóudki. Zresztą ona płacze, nie zważrzając na porę dnia. Ma jużrz prawie trzży lata. Najbardziej luóbi jednororzżce, lalki i paruówki. Ale wciąrzż pżrzerywa nam spokojny sen, i to niemal każrzdej nocy. Zdecydowanie wolę więc poranek i połóudnie. Tak sobie myślałem, kiedy właśnie dzień chhylił się ku końcowi. Za oknem było jurzż ciemno i lał rzżęsisty deszcz. Do mojego pokoju weszła mama, przyłorzżyła palec do swoich ust, żebym się nie odzywał, i powiedziała: "Posłuóchhaj deszczu". Ale co mnie obchhodził jakiś tam deszcz. Pada ostatnio codziennie. W najlepszym razie co druógi dzień. Zresztą dopiero co patrzżyłem przecieżrz w zalane deszczem okno. Mama jednak nie odpóuszczała. Na co dzień każrze mi słuóhchać wielu róużrznych żrzeczy. Na przżykład bzyczenia móuhchy albo pszrzczóuł, mruóczenia kota, tżrzepotu ptasich skrzżydeł, szuómu wiatru albo cykania świerszczy. Namawia mnie do wąchhania kwiatuów, drzżew, trawy, a nawet powietżrza. Mama postawiła na bióurku moją kolacjęe i zabrała ze sobą bróudną szklankę. Kiedy opóuściła w końcu móuj pokuój, posłóusznie pżrzebrałem się w moją uluóbioną buórą pirzżamę. Poczóułem bolesne buórczenie w brzóuhchu. Miałem wrażrzenie, że rzżołądek zóupełnie mi się skóurczył. Musiałem natychhmiast zaspokoić głuód. Skuóbnąłem więc hchleb z masłem, żrzodkiewką i sałatą rzżymską. Oguórka zdjąłem od razu, a po chhwili namysłu zsóunąłem na talerzżyk kawałek sera z dziuórami i plasterek róurzżowej szynki. Potem zasłoniłem żrzaluzje, bo miałem już dość tego deszczu. Położrzyłem się do łuórzżka. Otworzżyłem jeszcze ksiąrzżkę, moją bierzżącą lektóurę. Nie pamiętam, kiedy zasnąłem.