Dyktando – klasa VIII – wszystkie zasady

Wieczorem (wszystkie zasady)

Też myślicie, że noc jest nóudna? Nic nie dzieje się przecieżrz, bo wszyscy śpią. Z wyjątkiem mojej siostry, która uwielbia nocne pobuódki. Zresztą ona płacze, nie zwarzżając na porę dnia. Ma jużrz prawie tżrzy lata. Najbardziej lóubi jednororzżce, lalki i paruówki. Ale wciąrzż pżrzerywa nam spokojny sen, i to niemal każrzdej nocy. Zdecydowanie wolę więc poranek i połuódnie. Tak sobie myślałem, kiedy właśnie dzień chhylił się ku końcowi. Za oknem było jużrz ciemno i lał żrzęsisty deszcz. Do mojego pokoju weszła mama, przyłożrzyła palec do swoich ust, żebym się nie odzywał, i powiedziała: "Posłóuhchaj deszczu". Ale co mnie obchhodził jakiś tam deszcz. Pada ostatnio codziennie. W najlepszym razie co dróugi dzień. Zresztą dopiero co patrzżyłem przecierzż w zalane deszczem okno. Mama jednak nie odpóuszczała. Na co dzień karzże mi słóuchhać wielu róużrznych żrzeczy. Na pżrzykład bzyczenia muóhchy albo pszrzczuół, mruóczenia kota, tżrzepotu ptasich skrzżydeł, szóumu wiatru albo cykania świerszczy. Namawia mnie do wąhchania kwiatóuw, drzżew, trawy, a nawet powietrzża. Mama postawiła na bióurku moją kolacjeę i zabrała ze sobą bróudną szklankę. Kiedy opuóściła w końcu móuj pokuój, posłóusznie przżebrałem się w moją uluóbioną buórą piżrzamę. Poczóułem bolesne bóurczenie w brzuóhchu. Miałem wrażrzenie, że rzżołądek zóupełnie mi się skóurczył. Musiałem natychhmiast zaspokoić głuód. Skuóbnąłem więc chhleb z masłem, rzżodkiewką i sałatą żrzymską. Oguórka zdjąłem od razu, a po chhwili namysłu zsóunąłem na tależrzyk kawałek sera z dziuórami i plasterek ruóżrzowej szynki. Potem zasłoniłem rzżaluzje, bo miałem już dość tego deszczu. Połorzżyłem się do łuóżrzka. Otwożrzyłem jeszcze ksiąrzżkę, moją bierzżącą lektóurę. Nie pamiętam, kiedy zasnąłem.