Błędy fonetyczne

Błędy fonetyczne powstają w trakcie wypowiadania się. Jest to najczęściej nieprawidłowa artykulacja głosek, błędna wymowa wyrazów czy nieprawidłowy akcent.

Przykłady błędów fonetycznych to:

przesadne akcentowanie wyrazów, które nie zostały spolszczone
czipsy (chipsy),

niepoprawne umiejscowienie akcentu w wyrazie
po’litechnika polit’echnika, o’kolica → okol’ica, dosadne akcentowanie pierwszej sylaby: n’auka (nau’ka),

błędy w wymowie głosek
jedzom, szejść, czeba, miszcz, przyszłem, wyłanczać, maznąć (zamiast marznąć),

zamiana głosek
buazeria lub błazeria boazeria,

przestawienie głosek
zwrok → wzrok,

błędy wynikające z nieznajomości znaczenia wyrazu
zachrystia (poprawnie: zakrystia), amelinium (aluminium),

opuszczanie głosek
pierszy → pierwszy,

dodanie głosek
statułetka → statuetka,

wymawianie wszystkich głosek zgodnie z pisownią
piętnaście → piętnaście,

Błędna intonacja całego zdania może wpływać na jego odbiór. Najczęstszym błędem jest stwierdzenie, które miało być pytaniem. Niewłaściwy ton głosu spowoduje, że nie otrzyma się odpowiedzi na postawione pytanie, np. Na stole leży Twoja książka. (zamiast: Na stole leży Twoja książka?). Również mówienie w jednym tonie czy szybkie tempo i brak płynności przyczyniają się do trudności w zrozumieniu przekazu.

Błędna artykulacja słów pochodzenia obcego może doprowadzić do zmiany znaczenia nie tylko wyrazu, ale i całej wypowiedzi. W przypadku języka angielskiego wymowa poszczególnych wyrażeń znacząco różni się od zapisu, np. chocolate (czekolada) - wym. 'tʃɒklət [czoklit], a nie najczęściej spotkanie czokolate.  

Odczytywanie obcojęzycznego zapisu niezgodnie z regułami odpowiedniego języka to kolejny błąd. Najczęściej dotyczy to mylenia wymowy francuskiej z angielską, np. Antoine de Saint-Exupéry, którego imię bardzo często błędnie wypowiadane jest jako angielskie ˈæntəni [entoni], a nie francuskie ɑ̃.twan [ątła].

Komentarze