Rymy w języku polskim

Rymy to takie same lub podobne układy brzmieniowe, występujące zazwyczaj na końcach poszczególnych wersów w utworach poetyckich.

 

Rodzaje rymów

Rymy możemy podzielić m.in. ze względu na akcent. Do tej grupy należą rymy:

  • dokładne (pełne) – charakteryzują się całkowitą zgodnością brzmieniową końcowych części wyrazów, np. szyciamycia;
  • niedokładne – mają one tylko przybliżoną zgodność, w przeciwieństwie do rymów dokładnych, np. tabuny – tłumy;
  • żeńskie (paroksytoniczne) – zgodność dotyczy przedostatniej sylaby, np. przegrodazagroda;
  • męskie (oksytoniczne) – zgodność dotyczy tylko ostatniej sylaby wyrazu, np. lew – zew;
  • daktyliczne (proparoksytoniczne) – zgodność dotyczy trzeciej sylaby od końca (tego typu rymy są rzadko spotykane w języku polskim), np. chodziłbyśzrobiłbyś;
  • bogate – charakteryzują się nagromadzeniem współbrzmień, np. częściompięściom;
  • ubogie – nie posiadają wielu współbrzmień, np. teswe.

 

Rymy możemy również podzielić ze względu na ich układ w wierszu:

  • początkowe – występują na początku wersu;
  • końcowe – występują na końcu wersu;
  • wewnętrzne – obejmują wyrazy wewnątrz wersu;
  • okalające – obejmują dwa elementy kończące początkowy i końcowy wers;
  • przeplatane – rymujące się słowa występują w co drugim wersie.

 

Ostatni podział dotyczy względów gramatycznych:

  • rymy gramatyczne – współbrzmienie wynika z identycznych końcówek gramatycznych, np. miałem spałem;
  • rymy niegramatyczne – wyrazy mające różną formę gramatyczną (różniące się np. przypadkiem, osobą), np. źlemgle.

Komentarze