Kupidyn

Kupidyn – definicja i znaczenie słowa

Słowo kupidyn według słownika języka polskiego przyjmuje następujące 2 znaczenia -

1. W sztuce i ikonografii: nagi, skrzydlaty chłopiec z łukiem i strzałą, przedstawiający boga miłości i często używany jako motyw dekoracyjny.
2. W mitologii rzymskiej: bóg miłości, utożsamiany z Erosem.

Odmiana słowa kupidyn przez przypadki

Słowo kupidyn odmienia się przez przypadki. Poniżej przedstawiono poprawną odmianę w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Przykłady zastosowania słowa kupidyn – korpus języka polskiego

Słowo kupidyn pojawia się najczęściej w tekstach o sztuce, mitologii, literaturze i w opisach dekoracji inspirowanych antykiem.

Poniżej przedstawiamy 3 cytaty z korpusu języka polskiego, które pokazują typowe użycie tego słowa w autentycznych tekstach:

(...) wróciła do domu. Smutno dzwoni kryształowy dzwoneczek. Requiescat! Kupidyn rozum odbiera, a natura szybko pozbywa się starych i chorych. - Księga początku

(...) oblewanych przez wierne Wenerze fale, czekał na nich, oczywiście, Kupidyn ze strzałami. - Myśli różne o ogroda...

Oto jak się ona zaczęła (zauważmy ironiczne ozdoby Owidiuszowe): Kupidyn (Eros), pragnąc się zemścić na Łuczniku lekceważącym jego łuk i... - Mitologia Greków i Rzymian

Kwalifikacja tematyczna słowa kupidyn

Kwalifikacja tematyczna to przypisanie wyrazu do dziedziny, w której jest używany najczęściej lub w której ma najbardziej charakterystyczne znaczenie. Dzięki temu łatwiej określić, czy dane słowo należy na przykład do języka artystycznego, mitologii, medycyny czy prawa.

W przypadku słowa kupidyn najbardziej naturalna kwalifikacja tematyczna to:

mitologia i sztuka antyczna
↓
ikonografia i sztuka dekoracyjna

Hasło odnosi się przede wszystkim do postaci mitologicznej oraz jej przedstawień w malarstwie, rzeźbie i zdobnictwie. Z tego powodu najlepiej klasyfikuje się je w obszarze związanym z antykiem i kulturą artystyczną.

Etymologia słowa kupidyn

Słowo kupidyn pochodzi z tradycji łacińsko-rzymskiej i jest związane z imieniem boga miłości Cupidō. Forma polska została przejęta za pośrednictwem europejskiej tradycji kulturowej i literackiej, w której postać ta funkcjonowała jako symbol miłości, pożądania i erotyki. W polszczyźnie wyraz utrwalił się jako nazwa mitologiczna oraz określenie dekoracyjnego przedstawienia skrzydlatego chłopca.

• łac. Cupidō → imię boga miłości
• tradycja antyczna i europejska recepcja mitu → pol. kupidyn