Tucznik

Tucznik – definicja i znaczenie słowa

Słowo tucznik według słownika języka polskiego ma jedno znaczenie -

  1. świnia przeznaczona na ubój, hodowana i intensywnie karmiona w celu szybkiego przyrostu masy ciała oraz pozyskania mięsa.

Odmiana słowa tucznik przez przypadki

Słowo tucznik odmienia się przez przypadki. Poniżej podano poprawną odmianę w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Przypadek Liczba pojedyncza Liczba mnoga
Mianownik tucznik tuczniki
Dopełniacz tucznika tuczników
Celownik tucznikowi tucznikom
Biernik tucznika tuczniki
Narzędnik tucznikiem tucznikami
Miejscownik tuczniku tucznikach
Wołacz tuczniku tuczniki

Przykłady zastosowania słowa tucznik – korpus języka polskiego

Słowo tucznik pojawia się najczęściej w tekstach o hodowli trzody chlewnej, rolnictwie, handlu żywcem oraz w wypowiedziach potocznych i publicystycznych dotyczących mięsa i cen skupu.

Poniżej przedstawiamy 3 cytaty z korpusu języka polskiego, które pokazują typowe użycie tego słowa w autentycznych tekstach:

Od lat prowadzili hodowlę tuczników.

(...) rozpoczyna się po 60 dniach i kończy się po 200-230 dniach, tucznik osiąga wagę 110-125 kg. - Zarys ekonomiki...

Tucznik przy prawidłowym żywieniu przyrasta dziennie o 0,25-0,5 kg... - Zarys ekonomiki...

Kwalifikacja tematyczna słowa tucznik

Kwalifikacja tematyczna to wskazanie dziedziny, do której należy dane słowo, czyli określenie jego głównego pola znaczeniowego. Dzięki niej wiadomo, czy hasło wiąże się z rolnictwem, medycyną, prawem, techniką czy inną sferą języka specjalistycznego.

W przypadku słowa tucznik najbardziej naturalna kwalifikacja tematyczna to:

rolnictwo
↓
hodowla zwierząt
↓
trzoda chlewna

Takie przyporządkowanie jest uzasadnione, ponieważ tucznik to termin odnoszący się do zwierzęcia hodowanego w celu uzyskania odpowiedniej masy i przeznaczonego na ubój. To słowo należy więc do słownictwa rolniczego i zootechnicznego.

Etymologia słowa tucznik

Słowo tucznik powstało w polszczyźnie od czasownika tuczyć, który oznacza ‘karmić obficie, doprowadzać do przyrostu masy ciała’. Nazwa ta określa więc zwierzę przeznaczone do tuczu, a następnie na ubój. Formacja jest przejrzysta słowotwórczo i bezpośrednio związana z funkcją hodowlaną.

  • pol. tuczyć → tucznik
  • pol. tucz → podstawa znaczeniowa związana z tuczeniem
  • pol. tuczenie → czynność, od której utworzono nazwę wykonawcy lub obiektu tuczu

Komentarze