Vel

Vel – definicja i znaczenie słowa

Słowo vel według słownika języka polskiego przyjmuje następujące 2 znaczenia -

  1. Łącznik znaczeniowy używany między dwoma określeniami tej samej osoby, rzeczy lub pojęcia, wskazujący na ich utożsamienie albo równoważność.
  2. Wyraz wprowadzający pseudonim, przydomek albo drugie określenie osoby, zwłaszcza w zapisie nazwisk i nazw osób znanych z dokumentów, źródeł historycznych lub tekstów literackich.

Odmiana słowa vel przez przypadki

Słowo vel jest nieodmienne i nie zmienia formy przez przypadki ani liczby. W polszczyźnie zachowuje stały zapis, dlatego nie tworzy się jego odmiany fleksyjnej.

Przykłady zastosowania słowa vel – korpus języka polskiego

Słowo vel pojawia się najczęściej w tekstach oficjalnych, biograficznych, historycznych i publicystycznych, gdzie służy do łączenia dwóch nazw odnoszących się do tej samej osoby.

Poniżej przedstawiamy 3 cytaty z korpusu języka polskiego, które pokazują typowe użycie tego słowa w autentycznych tekstach:

możesz mieć dwie kobiety i że żadna nie dowie się o tej drugiej, co (vel)?

Tu w Wiesbaden gra bardzo ostro i wygrywa góry pieniędzy. Sophie Mock vel Isabelle Lebetseyder jest najwidoczniej jego dobrą muzą.

- Kunz Aulock - rozpoznał, zaskakując Reynevana, Szarlej - vel Kyrielejson.

Kwalifikacja tematyczna słowa vel

Kwalifikacja tematyczna to przypisanie wyrazu do dziedziny, w której jest on najczęściej używany i najlepiej rozumiany. Pozwala to odróżnić użycia ogólne od specjalistycznych i wskazuje, w jakim rodzaju tekstów dane słowo funkcjonuje najnaturalniej.

W przypadku słowa vel najbardziej naturalna kwalifikacja tematyczna to:

językoznawstwo
↓
leksyka i składnia
↓
wyrażenia łączące i zapisy identyfikacyjne

Wyraz ten należy do zasobu leksykalnego języka polskiego i pełni funkcję łącznika między równoważnymi określeniami. Najczęściej spotyka się go w nazwach własnych, zapisach biograficznych oraz w tekstach, w których trzeba wskazać drugie, równorzędne określenie tej samej osoby.

Etymologia słowa vel

Słowo vel pochodzi z łaciny i zostało przejęte do polszczyzny jako wyraz używany w znaczeniu łączącym lub alternatywnym. Zachowało swoją zwięzłą formę i funkcję stylistyczno-redakcyjną, znaną z tradycji pisma urzędowego, naukowego i literackiego.

  • łac. vel – „albo”, „czyli”

Komentarze