Wyga

Wyga – definicja i znaczenie słowa

Słowo wyga według słownika języka polskiego przyjmuje następujące 2 znaczenia -

  1. Osoba bardzo doświadczona, obeznana w jakiejś dziedzinie i radząca sobie w niej pewnie.
  2. Starszy, wytrawny praktyk; ktoś, kto ma za sobą długą praktykę zawodową lub życiową.

Odmiana słowa wyga przez przypadki

Słowo wyga odmienia się przez przypadki. Poniżej pokazano poprawną odmianę w liczbie pojedynczej i mnogiej.

Przypadek Liczba pojedyncza Liczba mnoga
Mianownik wyga wygi
Dopełniacz wygi wyg
Celownik wydze wigom
Biernik wygę wygi
Narzędnik wygą wigami
Miejscownik wydze wigach
Wołacz wygo wygi

Przykłady zastosowania słowa wyga – korpus języka polskiego

Słowo wyga pojawia się najczęściej w odniesieniu do osoby obeznanej z jakąś pracą, sytuacją albo środowiskiem, zwykle z pewnym odcieniem uznania, czasem żartobliwym.

Poniżej przedstawiamy 3 cytaty z korpusu języka polskiego, które pokazują typowe użycie tego słowa w autentycznych tekstach:

Nie cofnął się. Było nie było, postanowił i on zdobyć swego "Adolfka". Wyga doświadczony, nie rzucił się na oślep do ataku, na samobójstwo. - Dywizjon 303

Major Walenty Pódźwa-Śmiga był to desantu stary wyga, a choć miał brzuszek i łysinę, wielbili polscy go marines... - Zebrane utwory poety...

Zresztą zaczekajcie, zadzwonię do stołecznej prokuratury, ten stary wyga Ambroziak powie nam od razu, co z tego będzie. - Góralskie tango

Kwalifikacja tematyczna słowa wyga

Kwalifikacja tematyczna to przypisanie wyrazu do dziedziny, w której najczęściej funkcjonuje i z którą jest znaczeniowo związany.

W przypadku słowa wyga najbardziej naturalna kwalifikacja tematyczna to:

język potoczny
↓
charakterystyka osoby
↓
doświadczenie i praktyka

Wyrazu tego używa się przede wszystkim do określania kogoś obytego, sprawnego i pewnego w działaniu. Ma on wyraźnie potoczny charakter, dlatego najlepiej pasuje do opisu cech osoby, a nie do terminologii specjalistycznej.

Etymologia słowa wyga

Pochodzenie słowa wyga nie jest całkowicie pewne, ale wyraz ten należy do warstwy polszczyzny potocznej i jest dawny. W źródłach leksykograficznych łączono go z wyrazami o znaczeniu człowieka obeznanego, wprawionego lub starego praktyka, jednak dokładna droga jego powstania nie jest jednoznacznie ustalona.

  • pochodzenie niepewne; wyraz dawny, potoczny
  • związany znaczeniowo z nazwaniem osoby doświadczonej, obytej i wprawnej

Komentarze