Jak piszemy: niełatwo czy nie łatwo - razem czy osobno?

niełatwo

Zależy od kontekstu

nie łatwo

Zależy od kontekstu

“Niełatwo” to antonim (wyraz przeciwstawny) przysłówka “łatwo”. Stosujemy go na określenie czegoś, czego wykonanie wymaga wysiłku, sprawia trudności. 

W języku polskim jest możliwa pisownia przysłówka "niełatwo" zarówno łącznie, jak i oddzielnie. Zależy ona jednak od kontekstu wypowiedzi. 

 

“Niełatwo” jest przysłówkiem odprzymiotnikowym w stopniu równym - pochodzi od przymiotnika "niełatwy". Zgodnie z zasadą pisowni języka polskiego partykułę “nie” z tego typu przysłówkami piszemy łącznie. 

 

Przykłady: 

Niełatwo pogodzić się ze stratą przyjaciela. 

Niełatwo było mi zdać egzamin na prawo jazdy. 

W czasie kryzysu gospodarczego niełatwo jest dostać pracę.

 

Wyjątkowo przysłówek “niełatwo” zapisujemy oddzielnie, kiedy partykuła “nie” wprowadza w zdaniu przeciwstawienie.

 

Przykłady: 

Choć przemawiałam swobodnie, to wcale nie łatwo, ale bardzo trudno było mi wystąpić publicznie. 

 

Partykułę “nie” piszemy oddzielnie także z przysłówkami odprzymiotnikowymi w stopniu wyższym (np. nie łatwiej) i najwyższym (np. nie najłatwiej).  

Komentarze